Folkert's punt

Vanavond op NED1 bij BNN meegedaan met de Nationale IQ-test. 
Vorig jaar heb ik ook meegedaan en ik weet nog dat ik ‘m toen tijdens het beantwoorden van alle vragen wel mee vond vallen!
Met een score van (geloof ik) 112 zat ik toen iets boven Nederlands mannelijk gemiddelde..
Nu vanavond tijdens het schrijven had ik het idee dat de moeilijkheidsgraad hoger was dan vorig jaar, maar toen ik m’n laatste en derde rijtje antwoorden had gesms’t kreeg ik redelijk snel de uitslag terug:  116 ! 
Dat viel me echt reuze mee en had ik niet verwacht.  Het landelijk mannelijk gemiddelde staat nu op 107.  Dus hihi, best beetje trots!
Vier categorieen vragen:  Taal en geheugen (minste fouten) en Logica en Rekenen (meeste fouten) 
Heb jij ook meegedaan?

Nu net op het nieuws:  Nog steeds vinden ze slachtoffers levend onder de puinhopen in Haïti.. Wat een vreselijke nachtmerrie daar!
Onvoorstelbaar dat deze enorme catastrofe 1 van de armste landen ter wereld moet treffen.  Als ik naar de beelden kijk, de berichtgeving beluister en de cijfers hoor over wat zich daar afspeelt krijg ik spontaan tranen in mijn ogen!
En dan denk ik eigenlijk steeds maar 1 ding:  Wat zijn wij Nederlanders dan toch een verschrikkelijk verwend volkje. Wat hebben wij het hier goed met elkaar!  Geen natuurgeweld, geen aardbevingen (van betekenis) geen overstromingen (op een enkele volgelopen kelder na) geen Tsunami, geen orkanen/tornado’s/cyclonen… Geen vulkaanuitbarsting en geen hittegolven van boven de 40°, en ook geen barre kou van -30 zoals soms in Rusland/Polen.

Nee, als het hier bij ons ’s nachts 2 weken -10°  is en er (weer) eens een lekker, ouderwets pak sneeuw valt zoals dat hoort in een Nederlandse winter, dan kopt de Telegraaf:  Half Nederland ontwricht of: Openbare leven ligt half lam…  En in alle Journaals een groot probleem breed uitgemeten: Het strooizout is hier bijna op!
Maar we zitten er allemaal warmpjes bij, de kasten en koelkasten vol, tijdens de feestdagen hebben de supermarkten weer omzet-records gebroken en de dag voor Kerst hebben we ons als consumenten weer helemaal sufgepind!

De sneeuw en ijsprut is deze laatste dagen even lekker weggedooid, alles is weer schoon en laten we hopen dat Pro-Rail, Rover en de Nederlandse Spoorwegen de handen heel snel ineen slaan om op korte termijn goede oplossingen te vinden voor die zgn. ‘bevroren wissels’  waardoor ze in plaats van minder,  juist MEER treinen kunnen laten rijden als het volgende week ’s nachts weer gaat vriezen!

Vandaag de hele dag op radio en tv de publieke en commerciele omroepen/zenders gezamenlijke programmering geheel ten bate van een ECHT, VOLLEDIG ONTWRICHT LAND IN DE GROOTSTE NOOD DIE WIJ ONS NIET KUNNEN VOORSTELLEN !!!    

  KIJK  -  LUISTER  -  GEEF  -  GUL  -  GIRO 555   DEN  HAAG

Dat wou ik nou effe kwijt..

       Foei  foei  foei…                         

Was ik hier zo lekker bezig steeds, ga ik op vakantie, ook daar lekker gelogd, en kom ik daarvan thuis en toen was ut opeens even stil hier!  
Vraag me niet hoe, waarom of waardoor, ik weet het niet echt..   
Maar heeft wel voor het grootste deel met het prachtig, hete, zomerse weer te maken dat ik daardoor niet veel tijd achter (of voor) de computer doorbreng. 
M’n gedachten waren eigenlijk nauwelijks met weblog bezig, had allerlei heel andere dingen aan mn hoofd.
Ik kreeg al verontruste mail of het wel goed met me was, vanwege de stilte hier, ja hoor, ben springlevend en gaat Superlekkerrr! 

Terwijl er hier genoeg ‘actie’ was. Ik heb inmiddels m’n nieuwe prothese en ben daar hartstikke blij mee! Hij zat bijna in 1 x goed! En dat zegt wat hier bij mij dat iets in 1 x goed is…… En complimenten aan die specialist, want eigenlijk ziet niemand aan me dat ik een nieuw gebit heb, en dan heeft ie toch z’n stinkende best gedaan.  Want ik was wel een beetje bang dat het erg zou gaan opvallen, en dat mensen je raar gaan aankijken: ‘Wat is er anders aan jou?’  Geweldig duss.   
Verder ben ik meubelen wezen kijken bij Trendhopper in Wolvega. Ik heb wel veel moois gezien, maar nog niet helemaal geslaagd.
Wordt vervolgd  (ik heb nog geen haast)

En nu was ik zo lekker bruin terug van vakantie, maar zodra je weer een dikke week thuis gewoon in het ritme zit, verdwijnt die mooie bruine teint ook alweer snel, en daarom heb ik op Marktplaats een zonnehemel gekocht om het bruine kleurtje te kunnen blijven ‘onderhouden’! 
Tsja, en dat was wel een klein probleempje want een zonnehemel is best groot, en mijn auto(otje) is best klein….
En ik heb geen trekhaak en ben ook niet in bezit van een kar.  
Dus maar een Koeriersbedrijf   hier uit Assen ingeschakeld die dat ding voor mij gaat halen en hier vanmiddag komt bezorgen! Ik moet per slot van rekening de plaatselijke economie hier ook een beetje steunen en stimuleren, hihi  Deze man was gaarne bereid deze klus voor me te klaren!

Verder moet ik nog vertellen dat de man van het echtpaar waar ik wekelijks over de vloer kwam om ondersteuning en begeleiding te bieden een paar weken terug is opgenomen voor verblijf in een verpleeghuis. 
Enerzijds erg jammer dat het zo loopt en dat ze niet meer bij elkaar kunnen blijven wonen, anderzijds is het wel beter zo, de thuissituatie was dusdanig ‘bezwaarlijk’ geworden dat hij qua dagelijkse zorg beter af is binnen de muren van een zorginstelling.
Zijn vrouw heeft nu meer rust, tijd en ruimte voor zichzelf en kan ten alle tijde bij hem op bezoek, en ze kan haar man ook naar wens een dag of dagdeel mee naar huis nemen. Allebei hier in Assen dus geen probleem!  
Ik hoop dat hij zich gauw een beetje ‘thuis’ zal voelen en een goede tijd mag hebben.

Tot slot vertel ik nog even dat ik maandagavond  tijdens een thuiszorgroute (van client 3 naar 4)  de ds. Germsweg te Veenhuizen passeerde waar nèt een ernstige aanrijding had plaatsgevonden…  
Natuurlijk  gestopt en meteen hulp aangeboden en geassisteerd bij een slachtoffer met een slagaderlijke bloeding in de arm!  Dat zag er niet goed uit, meteen arm afbinden en wond dichtdrukken, en zo minutenlang gezeten in afwachting van ambulance.    Gelukkig liet die niet té lang op zich wachten en de man had wonderwel verder geen klachten van pijn, misselijkheid, nek of iets dergelijks…
(De man maakte zich drukker om zijn mercedes die waarschijnlijk totall-los was, dan om zichzelf, en ook was het sperma wattie in z’n auto vervoerde naar een ky-station van groot belang) We hebben ondertussen ook nog wel om de situatie kunnen lachen!   Ook toen de verpleegkundigen van ambulance het overnamen nog even blijven helpen, want er moest een 2de wagen worden opgeroepen voor nog een mevrouw zittend verderop in de berm, maar die was er minder ernstig aan toe. 
Slachtoffers afgevoerd naar WZA en toen was ook politie al ter plekke voor sporenonderzoek naar de toedracht van het ongeluk, want dit was niet helemaal duidelijk en riep vragen op….

Ik heb toen m’n route natuurlijk ook vervolgd en was daardoor wat later bij de volgende cliénten, maar dit leidde niet tot klachten of problemen.

Ik heb nu inmiddels m’n zonnehemel in de slaapkamer staan! Het was nog een heel gedoe om deze in elkaar te zetten, maar m’n koerier was zo bereidwillig om effe te helpen! Had ik alleen nooit gekund…
Nu de boel daar opruimen en schoonmaken, dus stop ik er nu mee. Ik wil lekker gaan zonnen strax! 
   Hier buiten nu grijs, gerommel en regen…        Tot gauw weer!

Ach, ze hebben het niet gered.

En nu maar gauw terug naar ons ‘veilige’  Nederland want: De organisatie van de Gay-Pride-demonstratie heeft Gordon dringend geadviseerd zaterdag niet mee te lopen omdat ze zijn veiligheid niet kunnen garanderen..

Maar snel naar Amsterdam voor een spetterende ‘after-party’,  maandagavond nog even aanschuiven aan tafel bij Knevel & vd Brink, en vanaf dinsdag of woensdag horen we Gordon nooit weer over de rechten van de homosexuele medemens in Rusland. Ik geloof er niets van dat hij daar ook maar een minuut van zou wakker liggen!

Ik hoop dat ze er in slagen voor volgend jaar een échte Topper(s) te vinden die het lukt Nederland na 5 jaar weer eens serieus ‘op de kaart’  te zetten!

Het is bijna half 5, het wordt hier ineens verschrikkelijk donker.. Zwaar weer op komst geloof ik, en ik moet nog effe naar de winkel!  Ik wou dat ik dat een uur eerder had gedaan, het komt al met bakken uit de hemel..

Oh ja, we hebben gewokt gisteravond! Heerlijk en gezellige avond gehad met elkaar. (13)  Maar ik was goed en wel thuis na 23.00 uur, nog even zappen en ik word me daar toch misselijk… Kwartier later hang ik boven de wc-pot en heeft m’n lichaam al dat kostelijke voedsel weer naar buiten teruggestuwd… Ik zal hier maar niet in details treden, maar dat was deel 1 nog maar! Ik ben gaan slapen en tegen 02.00 uur werd ik weer wakker en kon net op tijd wc bereiken voor deel 2! Bah, wat voelde ik me even ziek… Vervolgens verslaap ik me vanochtend (07.30 uur wakker) voelde me nog niet helemaal 100% maar gelukkig in de loop van de ochtend ging het steeds beter.
En nu geen last meer, is toch iets niet helemaal goed geweest daar…?

En nu stop ik er mee, morgen weer naar Belgium!  Ik sluit af met een filmpje wat ik op 1 dag van 6 mensen tegelijk kreeg toegestuurd op m’n Hyves, hihi
Een triest beeld (prachtige persiflage) van hoe het er over 10 jaar bij ons in de zorgsector toegaat. De eerste keer lag ik hier helemaal in een deuk,
MOET je even zien!!!  KLIK HIER

En weer of geen weer, ik wens jullie allemaal een (h)eerlijk weekend!

Wat zo mooi begon………

Ons Apeldoorns feestje begon zo mooi!  Woensdagavond om 19.30 uur vertrokken uit Assen naar Dieverbrug waar ik bij de chinees Cristha tref om vandaar samen achter elkaar aanrijdend naar Yvonne en Edwin in Apeldoorn.  Al in ‘oranje-tenue’ komen we daar aan, en we hebben een gezellige avond met z’n vieren.
Niet al te laat naar bed gegaan want de wekker gaat al om 06.30 uur!  Een slechte nacht gehad want 1: Het luchtbed waar ik op lig blijkt toch te hard te zijn waardoor ik het gevoel heb op een ‘bult’ te liggen en ik ben er dus ook afgerold… 2: De slaapzak is wel warm genoeg maar te licht van gewicht waardoor ik het gevoel heb bijna niets over te hebben (ik mis gewicht)  en 3: ergens halverwege de nacht word ik wakker omdat ik heel nodig moet ‘wateren’  en ik krijg op dat moment met geen mogelijkheid de rits van die slaapzak naar benee… pfffff   Nou ja, wat ik al zei: Slechte nacht dus!

Cristha en ik hadden gezorgd voor een ‘rijk’ ontbijt met verschillende soorten broodjes, sûkerböle, boter, ham, kaas, medium-gekookte eieren en een fles vol echte vers-van-de-pers sinaasappelsap! Een goed begin van een – wat later gaat blijken – bewogen dag! We laten het ons goed smaken.
Even na achten gaan we te voet naar een bushalte op de route om ons met een pendelbus naar het centrum van de stad te laten rijden. Al snel zijn stappen we vlak bij de ingang van het Oranjepark uit en het is al mooi weer en nog niet heel erg druk, maar we zijn ook zeker niet de eersten!

We vinden al gauw een ‘daalders’ plekje nabij de route die Bea met familiaire gevolg zal gaan afleggen.. Om ons heen wordt het steeds drukker en velen zijn bezig met allerlei voorbereidingen voor strax. Even na tienen zien we in de verte de blauwe Koninklijke bus naderen en een paar minuten daarna beginnen ze aan de route door het inmiddels letterlijk Oranje gekleurde Oranjepark!  Schitterende weersomstandigheden, sfeer is geweldig en het is allemaal gezellige drukte om ons heen en in het hele park. Ongedwongen, relaxed en plezierig.
Ik heb een hele serie foto’s kunnen maken, maar omdat ik me nu in Wellen Belgie bevind, kan ik ze nu niet hier plaatsen want ik ben (natuurlijk) het kabeltje vergeten waarmee ik foto’s van de camera op kompjoeter kan overzetten.. Helaas, doe ik in volgende stukje als ik weer thuis ben!

Na de route door het park zijn we het centrum van de stad ingegaan en een gezellig, zonnig terras opgezocht om te genieten van koffie, cappuccino, oranjebitter(s) en nog andere consumpties.. Op dat terras valt het ons al op dat ze niet echt heel handig en logisch te werk gaan. We willen bestellen, maar dat kan niet bij dat ene meisje, die brengt alleen maar, we willen even later nog iets bestellen, maar deze rekent alleen maar af, ‘dan moet u bij mijn collega zijn’ en zo gaat het nog een keer, maar er komt de hele tijd dat we er zitten niemand langs om af te rekenen… Als we bijna willen vertrekken besluiten Yvonne en Cristha nog even een preventief toiletbezoek te willen doen, en zitten Edwin en ik nog een poosje te wachten, want overal is het druk dus ook in de rij voor de dames-wc! Ondertussen op het volle terras zijn er meerdere mensen die op een plekje ‘azen’ en dus vraagt een stel of die 2 stoelen bij ons vrij zijn? Ja hoor, zeggen we, en wij gaan zo weg!
Dames komen terug van plasje en wij gaan dan ook staan en lopen weg, want het is de bedoeling dat we ergens aan de route een plekje gaan zoeken voor de grote optocht die al begonnen is.

Een paar minuten later, onderweg, vraagt Cristha wie er nou betaalt heeft……….?  Oehhhh! Dan blijkt dus dat we alle vier er helemaal niet aan gedacht hebben af te rekenen!  Wat erggg, en we voelen ons er niet gemakkelijk onder maar we besluiten toch door te lopen en dit ‘voordeeltje’ maar te nemen voor wat het is. hihi Sorry hoor!

Zo’n kwartiertje later vinden we een aardig plekje vlakbij een opgebouwde VIP-tribune aan de route waar de optocht al in volle gang is. De Koninklijke bus is hier al voorbij getrokken maar er passeert ons van alles aan rijdende voertuigen: oude auto’s, bussen, karren, koetsen, ambachtelijke wagens, werklui, etc.etc.  Prachtig om naar te kijken!

Dan gaat mijn telefoon: Wiekje uit Oosterwolde die op een ietwat vreemde toon vraagt hoe het met ons gaat? Ik zeg nog: Prima! We hebben het naar de zin, tis mooi weer en we genieten van alles wat we doen en zien……..  Dan begint ze te vertellen wat zij thuis zittend op de bank op televisie heeft zien gebeuren en dat het er heel ernstig aan toe is niet ver bij ons vandaan, hooguit een paar honderd meter!

Ik kan bijna niet geloven wat ze vertelt. Vanaf dat moment is het allemaal anders!  Ik vertel het de anderen en Yvonne stelt voor om meteen naar haar werk te lopen (een verpleeghuis 3 straten verder) om daar ook zelf op tv te kunnen zien wat er zich heeft voltrokken!  Geschokt, verbijsterd en vol ongeloof zitten we even later te kijken naar de beelden die iedereen nu heeft gezien en nooit weer zal vergeten……  We zijn stil, akelig stil, en het feest is voorbij!

Het heeft voor mij niet echt zin om jullie hier uitgebreid te vertellen wat er gebeurd is en wat ik daarvan vind… Dat mag duidelijk zijn: Afschuwelijk!   Wat zo mooi begon, eindigt in een nachtmerrie voor de slachtoffers, hun partners, hun kinderen, familie, vrienden en alle betrokkenen. En onze hele Koninklijke familie die dit ziet gebeuren en die ook heel erg snel door moeten hebben dat zij waarschijnlijk het doelwit waren van deze krankzinnige actie!

De rest van de dag hebben we nog wat rondgewandeld, weer door het park, nog even naar het centrum, een rondje over de grote kermis daar, maar het wil eigenlijk niet meer…  En bij alle muzikale, vrolijke klanken die ik hoorde dacht ik: Stop maar! Jullie doen nog erg je best, maar voor mij hoeft het niet meer.  We hebben broer Harm en Sjoukje nog ontmoet, die zijn meegeweest de stad in, maar de sfeer waar we de dag mee begonnen was er niet meer, en kwam ook niet terug.

Ik ben vandaag in m’n uppie (Bart moest gewoon werken) naar St-Truiden geweest voor een bezoek aan de grote zaterdagmarkt, heb daar wat rondgestruind, en een paar terrasjes ‘gedaan’.  Ik kocht in een lectuur & tabakshop een Belgische krant waar ik later in de middag het hele verhaal met een serie foto’s las, en kreeg tranen in mijn ogen…

Ik hoop uit de grond van mijn hart dat deze vreselijke gebeurtenis niet het definitieve einde gaat betekenen van Koninginnedag…  
 ONZE ORANJE   

JJJJJaaaaaaaaaaaaa  daar issie weer!   Eindelijk weer eens…..

Dan zit je op een goede avond achter je pc

Dan ben je ingelogd op een aardige chatsite…

En -wat ik anders nooit doe – met de cam ingeschakeld…

Word ik na een paar minuten aangeklikt door een aardige Belg…

Wat hierboven staat is nu een paar weken geleden.  Ik raak met Bart in een erg aardige chatsessie en al snel blijkt het zo leuk te worden dat we elkaar ’meenemen en toevoegen’ op msn om daar vrolijk verder te gaan. Vanaf die eerste dag is het eigenlijk meteen raak en volgen dagelijkse lange(re) sessies..! En niet 1 x daags, maar soms meerdere malen per dag! Het is leuk, en wordt steeds leuker!
Zo leuk zelfs dat we al gauw maar 1 ding willen: Elkaar ontmoeten!

Maar ja, ik kan maar even niet op de fiets naar hem toe, of hij naar mij, of op een woensdagavond even heen en weer, want tussen ons liggen 320 serieuze, lange kilometers!  Wat doen we? Wat willen we? Waar beginnen we aan?  Toch is het gevoel zo sterk dat we daar niet lang over nadenken: En zo ben ik vorig weekend op zaterdagmiddag afgereisd naar die ene leuke, lieve zuiderbuur in het kleine dorpje Wellen niet ver van Hasselt.

Een warm wolkom wachtte me, en een hartelijke kennismaking volgde..  Samen een heerlijk weekend gehad! Wat we hoopten en stiekum verwachtten kwam uit, en een ‘basis’ hebben we samen gelegd. Komende zaterdag komt hij naar het Drentse land hier mij opzoeken. Leuk, ik verheug me er enorm op… En hij ook!

We hebben (nog) geen idee of het ‘haalbaar’ is om elkaar met zo’n afstand tussenbeide regelmatig te kunnen zien, en ook zal moeten blijken of we de lange rit van ruim 4 uren voor lief nemen om elkaar in mijn vrije weekenden op te zoeken. Maar allez… We gaan uit van het positieve en vertrouwen er op dat – als je iets echt wilt – afstanden en grenzen genomen kunnen worden en alleen op papier bestaan!
Zeker en vast……                                                                        

Tot de volgende log…..