Folkert's punt

Van de meeste bewoners op mijn afdeling ken ik zo’n beetje al hun karaktertrekjes, eigenaardigheden, nukken, wensen, humor en pleziertjes.
De één vind dit belangrijk, de ander wil stipt op tijd, een derde is erg op zichzelf en zie je bijna niet, en bij nummer 4 moet je voor de koffie niet zeuren..
We hebben ook een mevrouw die het belangrijk vind goed in beweging te blijven en dat doet ze dan ook, letterlijk!  Elke dag, ook vandaag. 
Ik werkte de hele dag, en dan kom je mw. talloze keren tegen op de gangen, wandelend achter haar rollator. Een vriendelijke mevrouw.
Ze zegt ook elke keer hartelijk goedemorgen of goedemiddag. 
Maar dat niet alleen. Als het even kan een praatje over het weer, over het eten, over het koffiedrinken, maakt niet uit. 
En…….. als ze de kans krijgt gebruikt ze dikwijls een tekst, een versje, een liedje, een spreuk of een gedichtje uit de oude doos. 
Zo ook vandaag: Ik kwam haar (weer) tegen, ik hield even in en maakte een praatje.  En hoe ze er op kwam weet ik niet meer, maar ze droeg zo uit haar geheugen een versje voor wat ik opvallend aardig vond!
Dat liet ik haar ook merken en maakte mw. een compliment dat ik vond dat ze daar zo goed in was. Mw. straalde van oor tot oor. 
Wat ik anders nooit doe, maar deze keer wel: Ik vroeg haar of ze dit voor me op wou schrijven en die vraag deed haar helemaal glunderen!
Ze voelde zich duidelijk vereerd…
“En wanneer moet je dat hebben dan?”  Ik zeg nog: Dat mag morgen of overmorgen of volgende week, wanneer u er even zin in hebt… hihi
Nog geen 3 kwartier later meldde mw. zich in onze zusterpost met een envelop met daarin een briefje met haar ’versje’ : 
            
 
Vanwege Koninginnedag even voorzien van een ‘oranje‘ randje.

          Het zijn de kleine dingen die het doen,   leuk hè