zomaar een dag..
31 maart 2010
…En dan is het vorige week
zomaar een gewone donderdagochtend
ik heb een dagdienst dus de wekker op 06.30 uur
er uit, kleren aan en ik doe m’n ding
ontbijt, kop koffie en m’n tanden poetsen
07.05 uur, jas aan, tas mee en wegwezen.
Deur open, ik kijk naar beneden en schrik me wild:
politieauto’s, agenten, ingang flat afgezet met linten
en….. een groot wit laken met de
contouren van een mens eronder
precies recht onder m’n voordeur
nee hè, het is toch niet echt hè..
toch niet hier, toch niet nu, hier in mijn flat?
Jawel… wel hier, in Assen en in mijn flat
Alles wat er dan volgt met knikkende knieën
wel naar het werk gelopen, maar ook heel snel weer thuis
van slag, geschrokken, verward en niet te geloven
iedereen kende haar, wat minder of beter
Deze laatste dagen veel contact met elkaar
ieder op eigen wijze, eigen ervaringen
eigen emoties en herinneringen
toch steun en troost zoeken bij elkaar.
Het oh zo bekende en belangrijke luisterend oor
het heeft een grote impact binnen onze muren
Gisteravond en vanmiddag nemen we afscheid
afscheid van een door ieder gewaardeerde buurvrouw.
Ik wens Gosse en familie steun, sterkte en troost
kracht om zonder Hannie verder te kunnen..
Lieve Hannie, rust in vrede
Je hebt er zo intens naar verlangd..
Loading ...
